|
|||
| Ég á það til að myndast alveg ógeðslega vel |
 Ef það er eitthvað eitt sem ég hef lært á 33 ára langri ævi minni, þá er það að hlusta á annað fólk meðan það talar. Það er hreint óþolandi þegar einhver er að tala við einhvern annan, sem hlustar ekki einu sinni! Það er algjör vanvirðing. Við manneskjur greinum okkur frá dýrunum aðallega vegna þess að við kunnum að tala og hugsa. Er það ekki algjör sóun ef við tölum án þess að hitt fólkið hlusti á okkur? Ég reyni alltaf að hlusta vel á þá sem tala við mig - og stundum verð ég þess var að fólk kvartar yfir því hversu illa það líti alltaf út á ljósmyndum. Þetta finnst mér dáldið fyndið, því að ég á það nefnilega til að myndast alveg ógeðslega vel.Ég er alltaf að sjá ferlegar myndir af vinum mínum og fjölskyldu, þar sem allir eru með rauð augu eða ljóta grettu á munninum, sem gerir viðkomandi ófrýnilega og fráhrindandi. Á sumum ljósmyndum af fólki sem ég þekki eru vinir mínir kannski í miðju orði og með hálflokuð augu, eða með glas við munninn sem skyggir á nefið, eða að hlæja þannig að andlitið afmyndast allt og verður ljótt. Stundum eru þeir að dansa, löðrandi í svita sem glampar á andlitinu, þannig að það sést hvað þeir eru hvítir. Alveg frá því að ég man eftir mér hefur þetta ekki verið þannig um mig. Þið megið reyndar ekki misskilja mig. Það er til alveg hellingur af bara svona sæmilegum ljósmyndum af mér, sem ég myndi kannski ekkert setja á ökuskírteinið mitt. Eða í vegabréfið! Nei, alls ekki. Sumar myndirnar af mér er bara „svona fínar“. Það sem ég vildi sagt hafa er hins vegar það, að stundum þá myndast ég alveg ógeðslega vel. Það getur gerst næstum því hvar sem er: Á ströndinni, í gimminu, á kaffihúsi, eða bara heima í stofu. Einhver kemur og tekur kannski svona sjö ljósmyndir af mér, og ein þeirra er alveg fáránlega góð. Og um það eru allir sammála. Þess vegna finnst mér alltaf svo fyndið þegar vinir mínir eru að kvarta yfir því hvað þeir myndist illa. Ég brosi bara, og hlusta - það geri ég alltaf - og síðan þegar vinur minn er búinn að tala, þá segi ég: „Ég á það til að myndast alveg ógeðslega vel.“ Og ef vinur minn trúir mér ekki, þá segi ég bara: „Sæktu bara myndavélina ef þú trúir mér ekki!“ Lengra verður þetta nú ekki í dag. En ég hlakka mikið til að skrifa næstu hugleiðingu mína, sem mun fjalla um það hvað ég veikist sjaldan. |
